Kızkardeşlerime...

sanki,bıçakla deşilmişti göğüsleri...


lacivertmasallar by ~esece on deviantART

İmge Dedim Adına

giz by ~esece on deviantART




Son çocukluk da bitmişti ömrümde
Düşlerim belki kış ölüsü belki yaz
Kırlara bahar yetmese de içimde
Yüreğim nar çatlamasıydı sana kadar
Dilimde sözcüklerin çelik direnci
Sesimde ölüm rengine inat aşklar

Mavilikler yasaklandı gökyüzünde
Özgürlüğü kuş kanatlarında bekledim
Doğduğum gün adına "imge" dedim

Sevdim bütün insanları insan yanlarını
Sen de seveceksin
Dallarına su yürümüş ağaçlara güleceksin
Kar yağsa da yaktığın ateşler üstüne
Ateşi yüreğinle körükleyeceksin
Kuş sesleri de ertelenebilir güne karşı
Çiy de düşebilir anıların üstüne
En güzel ezgileri nehirağzı denizlerde
Hep kendi sesinle türküleyeceksin
Hüzün ağaçlarının sevinç açtığını
Adının sonsuz anlamında göreceksin

Sevdim soluğunu rüzgar kılan insanları
Soluğumu soluklarına kattım
Bir damla uğruna gökyüzünü omuzladım
Bir çocuk ölümleri ağlatti beni
Bir de türkülerde kalabalık ihanetler
Gülüp geçtim yalan iktidarlar görkemine
Aşk adına sesimi sürdüm namlulara
En büyük eylemleri söz eyledim
Doğduğun gün adına "imge" dedim

Sen elbette sen olacaksın biliyorum
Sesinde yirmibirinci yüzyılı dinliyorum

Adnan Yücel

KORKULAR GAZELİ

koku by ~esece on deviantART

***

Fal bilmez bu işleri, içimiz yanlış bir korkuyla yırtılır!
İnleyen bir gök tadında, uçmanın nafile sevinciyim, kuşlar yırtılır!

Ruhum gurbet odası, sözler esrik, taşlar yorgun, hayat tuhaf, yollar yırtılır!
Kendimi çaksam fırtına, bir daha yansam çöl garip, köle yırtılır!

Neyin tıkanıklığı bu yazgı, kendime katlanmışım, gecesi pusulanın yırtılır!
Başım dönüyor kendimi öldürmekten, keder ezilmiyor, aklımız yırtılır!

Yeter! Bu şehri terk etmek geliyor içimden, aramızdaki duvar yırtılır!
Ay düşünür, ağaç bilir, gölgelerimiz bile yalnız, ışığı akşamların yırtılır!

Şu zalimi kalbimden kazımalıyım, üşüyor mermer, sanki sular yırtılır!
Ey saflığın yanık meleği, her yanım kanlı, şarap devrilir, sürgün yırtılır!

Susmayan bir sıkıntıyım, toz kondurtmam buhar olan ne varsa, anılar yırtılır!
Her şey hayâl olur, hiç uyumaz gövdem, anlamın seması yırtılır!

Boynum eskimeyen bir gam vaktidir, kırılır sesimizdeki arzu, boşluk yırtılır!
Bu gazel sarhoş bir yağmura benzer, kim nefesiyle kalmıştır, insan yırtılır!

Engin Turgut

Bilinçaltı Oyunları- I

-e bilmek by ~esece on deviantART

-fışkırma-


-Önce-

Dur …durul…düşün…yorul…
“uyudu uyanamadı” dediler

Sayıkla…uyudu uyanamadı….uyudu uyanamadı….uyudu uyanamadı… uyudu… ama uyanamadı…

Hiç

Hiç’ten hep’e…Hep’ten hiç’ e… acıklı döngü

Acıklı döngü…acıklı döngü…acıklı döngü….



-Şimdi ve burada-


“Patolojik bir vak’a” dediler

Hatırlamadın mı?

Unuttun mu değil…

Bêje…bêje…bêje…

hatırlamadın mı? 

-ladım

21 numaralı oda hep aynı şarkı dönüyor…kadın yatakta…kadın ayakta… epeyce iç ses…epeyce dış ses… epeyce sesin sesi… sus… sessizliğin sesi…sus…

karanlık…üzgünmüş gibi yapma efekti… unutulmuş bir adı duyumsama…
çekil… .çekil…çekil…gök yüzümden çekil… 

küçüktü, gölgesi uzayınca kadın…


-sonra-


gün akşam oldu… bütün renkler aktı içe… sesler…sözler…sayılar…

saydı…sayamadı… hep sıfırda kaldı…kalktı…

cezir…



mekan: dip

zaman: o an